2012

Written By: Ing - Jan• 08•13

2012 is het jaar waarin:

 

# ik na 13 jaar trouwe dienst Toos werkeloos werd

# en vervolgens een onwijs leuk nieuw bedrijf begon

# we verhuisden naar ons droomhuis in een gat

# en dus op vakantie gingen in playa del Odijk

# Mette de diagnose coeliakie kreeg

# en we nu kroketten eten die nooit bruin worden

# ik naast taarten ineens ook broden bak

# die tot op heden nog niet te (vr)eten zijn volgens Mette

# ik vaker in een groene winkel kom dan goed is voor mijn imago

# we voor 2013 een vakantie naar Portugal boekten

# en we playa del Odijk dit jaar dus een keertje overslaan

# Jens naar de ‘glote sool’ gaat

# en het dus angstaanjagend stil in huis wordt

# maarja kleintjes worden groot

# dus misschien kopen we een hamster ofzo

# zodat we zijn radje horen draaien als breker van die angstaanjagende stilte

# al voel ik meer voor een nieuwe baan

# leuk om te combineren met dat eigen bedrijf

# iets met gezellige collega’s en een goed koffie apparaat

# want koffie is essentieel

# maargoed waar was ik gebleven…?

# iets met 2012

# het jaar waarin er veel gebeurde in ons leven

# de man de op zondag het vlees snijdt nog steeds twitter en facebookloos is

# maar daar in 2013 (onder lichte druk) verandering in wil brengen

# gelukkig is 2013 nog lang

# veel tijd om te genieten en leuke dingen te doen

# dus als het 2014 is…

# hoop ik hier te kunnen vertellen over die leuke vakantie in Portugal, die leuke nieuwe baan met die leuke collega’s en dito koffie-apparaat, 2 kinderen die het naar hun zin hebben op de grote school en een man die op zondag het vlees snijdt maar pas nadat hij de berichten van zijn vrienden heeft geliked op facebook!

 

 

 

 

 

BAM en dan ineens is het herfst met de grote H!

Written By: Ing - Okt• 11•12

11 oktober 2012

Dachten wij net onderhand tijd te hebben om een beetje van de zomer te gaan genieten…. Zitten we ineens in oktober! I know, het klinkt wat blonT maar zo voelt het dus echt momenteel. Waar is september gebleven en waarom droeg ik van de week ineens een winterjas? Qua seizoensbeleving ben ik in ieder geval flink van het padje…

Maar hee!! Elk seizoen heeft zo zijn voordeel! De komende tijd maken we ons niet meer druk over ons ‘bikinifiguur’ want ach dikke trui erover en onze lovehandles verdwijnen als sneeuw voor de zon (hoe toepasselijk weer). Daarnaast mogen we weer ongegeneerd los op de warme choco met de vetste toef slagroom, boerenkool met Hema worst, zuurkool met een speklapje en allerlei warmhoudende booze. Dus wat nou ‘WE HEB-BEN UT KOUD!!!!!?’. In Siberie, DAAAR is het koud!!!! Hier niet hoor mensen! Ik kom daar als het ijs op mijn voorruit staat en ik klappertandend met mijn kinderen op het ijs sta vast op terug maar voor nu block ik die gedachte simpelweg. Dussss heeeeerlijk die regen die het kammen en fohnen van mijn haar binnen 2 minuten na het verlaten van mijn huis volledig teniet doet, heeerlijk dat ik fijn een nieuwe paraplu uit mag gaan zoeken omdat die van mij na 1 flinke windvlaag in tegenovergestelde richting gebogen stond, heeeerlijk dat ik ’s avonds al rillend van de kou plat op buik en boobs tegen de vloer aankruip in de hoop dat de vloerverwarming mij de redding gaat brengen en heeeerlijk dat ik straks geen gas meer hoef te geven in mijn auto omdat hij vanzelf over de gladde wegen van A naar B glijdt…

H.E.R.F.S.T.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Zeau!

Written By: Ing - Aug• 08•12

Het was even stil op loggebied met een neipend gebrek aan inspiratie als oorzaak. En tja ook gewoon moe en bluh enzo. En so much has happened dat ik eigenlijk niet eens meer zo goed weet wat dan precies. Maargoed gelukkig ben ik het type ‘gooi er een kwartje in en je krijgt er voor 3 uur geluid uit’ dus daar gaan we dan!

Over 1.5 week is de zomervakantie van Mette en Jens alweer over. Vooraf dacht ik nog serieus na over een 6 weeks entertainment programma maar gelukkig viel het alles mee! Met name Mette vond het heerlijk om gewoon lekker thuis te zijn en even niets te hoeven. Ze had zelfs geen interesse in speeldates. De eerste weken werd er dus veel genikst en in pyjama rondgehangen. Nadat de eerste vermoeidheid was overwonnen volgde er een logeerpartij, meerdere dagen zwemmen in onze ‘kruidvatfamilypool’ fietstochtjes, dagjes uit enz enz. Kortom, wij vermaakten ons prima. D is ook lekker 3 weken vrij geweest dus we hebben weer even lekker met zijn viertjes kunnen genieten. Dat was wel erg fijn na al die weken dat we apart woonden en we de kids zo goed als fulltime bij opa en oma stalden omdat wij druk waren met verhuizen.

Met de rug van D gaat het een stuk beter. Helaas is hij nog niet klachtenvrij maar er zit progressie in dus we blijven positief. Het is in ieder geval al fijn dat de bank niet meer fulltime bezet is en wij er bij tijd en wijle ook weer gebruik van kunnen maken.

Werk heb ik nog niet gevonden. Ik ben wel benaderd voor een aantal banen maar de ene keer was het totaal niet wat ik zocht, dan was het weer aan de andere kant van het land en de eis om fulltime te komen werken kwam ook vrij vaak voor. Maar niet getreurd aangezien ik met hele leuke plannen voor iets totaal anders bezig ben! Ik vermaak me dus prima!

Ons nieuwe huis bevalt erg goed. Het is nog niet helemaal af maar aangezien we lijden aan een heftig geval van klusmoeheid vinden wij het wel even prima zo. De dozen zijn nog lang niet allemaal uitgepakt maar zolang de verhuismeneer niet komt zeuren om zijn dozen doen wij net alsof ze er niet staan. We zijn door de housewarmings heen. Was allemaal erg gezellig maar ook een hoop gedoe dus het is goed zo! Nu even geen visite maar gewoon met zijn viertjes hangen en langzaam voorbereiden op het nieuwe schooljaar waarin ons meiske naar groep 2 gaat en jensemans voor het eerst naar de ‘glote’ school.

 

 

Verhuisd!

Written By: Ing - Jun• 24•12

Eind april logde ik voor het laatst vanuit het huis van mijn ouders waar we tijdelijk woonden. 15 mei kregen we de sleutel van ons nieuwe huis. 18 mei kwam er wegens wat gebreken een 2e oplevering. Vanaf 18 mei kluste ik dag in dag uit avond in avond uit met als doel de boel voor begin juni bewoonbaar te krijgen. Dennis had toen nog teveel last van zijn rug om iets te doen dus ontpopte ik mijzelf van kansloze steuntrekker to be tot kansrijke klusvrouw. In die weken waarin loodgieters, schilders, tuinmannen en overig bouwvolk af en aan liepen leerde ik heel wat bij. Ik maakte met mijn altijd bruine koffie en goed gevulde koekjespot veel matties op de bouw wat mijn leven als bouwvrouw een stuk makkelijker maakte. Er kwamen tegenslagen die ons veel energie hebben gekost maar ook daar kwamen we weer doorheen. Uiteindelijk kwam op dinsdag 5 juni de vrachtwagen met onze inboedel voorrijden en werd dat holle nieuwbouwhok een waar huis! Een paar dagen later toen de bedden in elkaar stonden en de belangrijkste dozen waren uitgepakt zijn de kinderen ook definitief in Odijk komen wonen. Wat vonden ze het spannend maar wat deden ze het goed! Allebei een nieuw bed in een nieuwe kamer! Mette was overduidelijk opgelucht dat ze EIN DE LIJK in HET nieuwe huis mocht wonen. Ze had het in het huis van opa en oma enorm naar haar zin maar wat was ze aan een rustige, vaste plek toe. Ze wilde zo graag dicht bij haar nieuw verworven vriendinnen wonen. Belangrijker nog… ze wilde zo graag lopend of op de fiets naar school! Dat vond en vindt ze enorm stoer!

Inmiddels zijn we aardig gesetteld. We hebben nog 1 kamer die vol staat met dozen, een garage vol met nog uit te zoeken troep, er hangen nog peertjes aan het plafond en de tuin is nog vrij kaal maar hee! We wonen! De komende weken gaat de klusversnelling wat lager. We zijn allemaal doodmoe en het zit er gewoon ff niet meer in. We gaan wel door want willen het ook graag klaar hebben maar niet meer 24/7. Het is tenslotte zomer en als die bakken met water nu eens stoppen met uit de lucht vallen kunnen we daar misschien een beetje van gaan genieten!

Voor diegenen die het even gemist hebben een kleine impressie van hoe ons huis er nu uitziet!

Casa Rüter in Odijk:

 

Koninginnedag 2012

Written By: Ing - Apr• 30•12

Verhuizing 1.0 is een feit

Written By: Ing - Apr• 27•12

27 april! We wonen gewoon alweer een week in ons ‘tussenhuis’. De laatst loodjes tot aan de feitelijke verhuisdag waren ff zwaar. Slecht slapen vanwege in ons hoofd rondzwervende to do lijsten, een neipend dozentekort en het spannendste van allemaal…. past het wel of past het niet!? Wij blijken ondanks al die stationwagons en aanhangers vol troep die zijn afgevoerd ongelofelijk veel spullen te bezitten. Zoveel dat de container waar onze eigendommen momenteel in ‘huizen’ ook maar net dicht kon. Psies psas dus! Dat hadden we overigens te danken aan de verhuizer die thuis altijd de vaatwasser in moet laden omdat hij er met gemak 50% meer in krijgt. Een echte puzzelkoning dus! Dan durf ik best toe te geven dat we de kast, eettafel en bank via marktplaats hadden verpatst en die er dus niet in zaten… En echt hoor! We hebben een heel weeshuis gevuld met speelgoed en kinderkleertjes, alle kledingrekken van het leger des heils gevuld en de plaatselijke kringloop genoodzaakt uit te bouwen! 

Anyway, onze inboedel staat ergens in Tilburg en wij wonen in mijn ouderlijk huis en slapen op mijn oude zolderkamer. Mijn ouders wonen zolang in het huis van vrienden die op hun beurt weer op vakantie zijn. 1 grote stoelendans dus! Mijn ouders vallen hier trouwens om de meest uiteenlopende redenen nog wel zo’n 4 x per week binnen. Vandaag wilde mijn moeder graag met haar eigen wasmachine wassen omdat ze die van haar logeeradres niet snapt. Morgen gaat ze naar haar eigen kapper dus tja dan komt ze ook maar weer even langs. We schipperen dus allemaal een beetje aan…

Inmiddels is de opleverdatum bekend! 15 mei krijgen wij de sleutel van ons droomhuis to be! Dat is dus al over een week of 2! Het huis is dan al vrij ver gevorderd. Dat wil zeggen dat de badkamers, toiletten en vloer op de begane grond klaar zijn. De stukadoor komt voor oplevering dus die troep hebben we ook niet. Het enige wat na oplevering gebeurd is tuinaanleg,vloeren boven, gordijnen en schilderen. De muren worden gespoten door een schilder die binnen 1.5 uur het hele huis met latex spuit (en meer tijd kwijt is aan afplakken) dus dat schiet lekker op. Het enige schilderwerk wat we zelf doen zijn de kozijnen. Die zijn vanuit de bouw Ral 9013 en dat is een viezige creme tint en dat terwijl wij vol in onze iglowitte fase verkeren.

Het verhuisteam stond voor 08.00 uur op de planning de 20ste. Echter… het verkeer tussen het brabantse land en het Zeisterse bleek mee te vallen dus om 7.20 reden er 2 verhuiswagens de straat in. Ons buurmeisje en tevens een van Mettes beste vriendinnetjes was er erg van onder de indruk en moest vreselijk huilen omdat Mette nu echt ging verhuizen. Mette en Jens hadden we een dag voor de verhuizing al bij opa en oma gebracht met al hun knuffels en logeerkoffer zodat zij niks mee zouden krijgen van de grote move. Na koffie te hebben gedronken gingen de mannen aan de slag. Ik heb met verbazing staan kijken naar de snelheid en handigheid van die lui. Binnen 4 uur zat de hele handel in een soort van zeecontainer en hadden we het uitzwaaien. Het weekend erna haalden we onze bomen nog uit de tuin (erfstukken) en ging er een stofzuiger en doek door de toko.

Maandagochtend om 9.15 was de inspectie gevolgd door de overdracht bij de notaris. Daar zagen we de kopers voor het eerst. Ik zag er best een beetje tegenop. Uiteraard wilden we weg want wij krijgen tenslotte een mooi nieuw huis in Odijk en de redenen dat we weg willen hebben juist met allerlei nare herinneringen te maken die aan dit huis verbonden zijn maar toch… Als het dan zover is komt dat toch ongemerkt best even binnen zeg maar. In dit huis ging er een kindje dood in mijn buik en in dit huis hadden we in de kraamweek van Mette de crematie van Roos. Alle jaren onderzoeken, operaties en ivf behandelingen die we ondergingen deden we ook vanuit dit huis. Ik lag er 8 maanden plat om het leven in mijn buik ook echt in leven te houden en we begroeven de papa van Dennis vanuit daar. We trouwden, gaven er veel feestjes en genoten van veel andere momenten. Het was een fijn huis maar ook een huis vol met emoties. Niet iets wat je zo even loslaat. Niet alleen wij vonden het even moeilijk. Ook Mette had het zwaar. De dag voor de overdracht toen wij al bij opa en oma woonden zijn we nog teruggegaan om afscheid te nemen van iedereen. Voor de laatste keer speelde Mette een middag met al haar vriendjes en vriendinnen op het zo vertrouwde plein. Toen we voor de laatste keer echt weg gingen werden we uitgezwaaid door buren die het niet droog konden houden. Zo lief, zo fijn maar zo moeilijk. De tranen prikten in mijn ogen toen ik in de auto stapte, Mette huilde aan 1 stuk door en riep ‘mijn huis mijn huis’. Op dat moment was ik in staat om de verkoop terug te draaien, en het huis in Odijk weg te geven… Onzin natuurlijk want hee ons nieuwe huis is veel leuker maar dat moment was gewoon niet leuk!

De eerste dagen voelde ik me wat unheimisch in het huis van mijn ouders. Het is met onze spullen erbij gewoon veel te vol en het voelt ‘niet eigen’. Maargoed het is wel een thuis en het is onwijs lief dat we hier welkom zijn. Inmiddels begint de emotie bij het oude huis op de achtergrond te komen. We zijn alweer zo druk met de nieuwe casa dat er voldoende afleiding is. Vandaag zijn de kopers in het huis getrokken dus vanaf vandaag is Schipsloot 3 weer bewoond! Op Mette’s kamertje woont nu Matthijs en in het kamertje van Jens komt in juli een kersverse baby. De kopers waren bij de overdracht zo blij dat ze ons zoenden nadat we hadden getekend. Dat deed me stiekem best goed. Ik wilde zo graag leuke mensen voor dit huis. Het gaat goedkomen met de plek waar wij 12 jaar woonden en lief en leed deelden.

Nu gaan we op naar een nieuw dorp met nieuwe mensen en een nieuwe start! We hebben er zin in! Het wordt zo mooi daar! Ik word er zo blij van!

Hierbij een fotoverslag van de afgelopen periode:

We are moving!

Written By: Ing - Apr• 09•12

Nog minder dan 2 weken en dan is het zover. Verhuizing 1.0 is dan een feit. Op 20 april om een vrij non-christelijke tijd komt het verhuisbedrijf voorrijden en wordt ons huis leeggetrokken waarna wij tot de oplevering van het nieuwe huis bij mijn ouders intrekken. Inmiddels begint het thuis onleefbaar te worden. Overal staan dozen, de kinderen zijn onrustig en poes Wiske voelt aan haar watertje dat er iets niet in het snotje is. Ik begin mij ook wat unheimisch te voelen. Tis toch het huis waar we 12 jaar in hebben gewoond en waar we heel wat hebben meegemaakt. Mijn babietjes kwamen hier thuis zeg maar… Maar hee! Geen emogedoe! We krijgen er een prachtig huis voor terug met een ultieme bbq-tuin!

Met de herniaman gaat het goed….zolang hij rust neemt. Fijne uitdaging dus met een dubbele verhuizing voor de boeg en 2 kinderen om ons heen. Maar hee! Waar zouden we zijn zonder lieve vrienden en ouders die ons te hulp komen!? Precies! Bij die 90 dozen die we inmiddels al hebben ingepakt! Pasen was geen feestje met lekker eten en een wedstrijdje paaseieren zoeken in de tuin maar een inpakfestijn tot in de kleine uurtjes.

Het tokkiegevoel begint ons nu wel een bietje te bekruipen… Ik hou nogal van een opgeruimd en schoon huis en het ‘hok’ waarin we nu leven is verre van dat. Ik gok dat dit de 2 lastigste weken gaan worden… Nog even doorbijten dus! Iets met ‘het is voor een goed doel’….

 

 

 

Di Casa!

Written By: Ing - Mrt• 27•12

Tuurlijk zijn we er nog!

Written By: Ing - Mrt• 25•12

Jahoor er wordt hier gewoon nog geschreven zo af en toe! Maar inderdaad… wekelijks lukt helaas niet. Maargoed over een weekje of 3 staat de verhuiswagen op de stoep dus hebben wij no time to lose… Uitzoeken, weggooien, inpakken en ondertussen is 50% van het gezin geveld door de griep cq waterpokken en heeft de man die op zondag het vlees snijdt helaas voor de 2e keer een hernia te pakken #overslechtetiminggesproken.

Met de bouw gaat het nu erg snel! Alles ligt op schema. Morgenochtend worden we in ons nieuwe huis verwacht om het tegelwerk door te nemen voor de badkamers, toiletten en vloeren. De oplevering staat nu gepland op 10 mei. De bouwer gaat dit redden maar houdt een slag om de arm vanwege de nutsbedrijven en de gemeente die nog moet bestraten. Deze week is het grondwerk voor onze tuin en oprit gedaan door hetzelfde bedrijf wat direct na oplevering onze tuin aan gaat leggen. Het gaat nu echt heel hard dus! Als ik in dit huis zit en nog eens goed om me heen kijk kan ik me niet voorstellen dat we hier straks niet meer wonen… Het is toch onze vertrouwde plek, ons thuis…. Aan de andere kant word ik zo onwijs blij als ik denk aan het nieuwe huis met die lekkere tuin, dat mooie kookeiland en die 2e badkamer. Het zal best ff slikken zijn als we hier de deuren sluiten maar in Odijk wacht een mooi nieuw huis en een heleboel leuke mensen die we inmiddels hebben leren kennen daar. Het komt vast goed met ons…

Work in progress part 5!

Written By: Ing - Feb• 26•12

En ineens gaat het dan heul hard! Ergens in mei denkt men onze tempel der liefde op te leveren! 20 april moeten we onze huidige hut verlaten dus het uitzoeken, weggooien en inpakken is begonnen. Afgelopen week kregen wij dan eindelijk pannen op ons dak waarvan hieronder akte!